ساير بخش ها کتابخانه جدید پرسش و پاسخ مسابقات کتابخانه درس هايي از قرآن تفسير نور
کتابخانه
آشنایی با نماز »
آیا تاكنون، در مقابل نیكى‏ها و كمك‏ها و دوستى‏هاى دیگران، تشكر كرده‏اید؟ البتّه كه آرى.
چرا؟
چون عقل و وجدان انسان، به سپاسگزارى از نیكان و نیكوكاران و تشكّر از محبّت‏ها و خوبى‏هاى دیگران، فرمان مى‏دهد.
پس نعمت، سپاس را به گردن انسان مى‏گذارد، و درك و شعور و وجدان، عامل اصلى سپاسگزارى انسان است. حتّى اگر دوستى، كمك درسى به ما كند، كتاب و دفترش را به ما امانت دهد، سئوال‏هاى درسى ما را جواب داده، راهنمایى كند، در جبرانِ عقب‏ماندگى‏ها ما را یارى كند، وسیله درس خواندن ما را فراهم سازد، مشكل ما را برطرف سازد و ... در همه این موارد، خود را به او مدیون و بدهكار مى‏دانیم و سعى مى‏كنیم تا به نحوى، نیكى‏هاى او را جبران و تشكّر كنیم.
بدون شك، بالاترین و بهترین نعمت‏ها را خداوند در اختیار ما گذاشته است:
به ما عقل و جان و اراده و فكر و استعداد بخشیده،
در راه زندگى، راهنمایانى براى سعادتمندى ما فرستاده،
هستى و حیات ما، در دست اوست.
همه چیز ما از آفریدگار ماست.
او خالق است و ما بنده و مخلوق او.
او بى‏نیاز و تواناست، ما بنده‏اى نیازمند و ناتوان و محدود و ناچیز.
اگر هم درسى مى‏خوانیم و دانشى مى‏آموزیم، در سایه لطف و مهربانى اوست كه به ما نیروى فراگیرى دانش و استعداد فهمیدن داده است.
اگر نفسى مى‏كشیم و به حیات خود ادامه مى‏دهیم، بخاطر امكاناتى است كه آن خداى خوب و دوست داشتنى و زیبا و كامل، براى ما فراهم كرده است.
از یك «بنده محتاج» چه انتظارى مى‏رود، جز عبادت و پرستش؟
از یك «مخلوق ناتوان»، چه توقّعى است، جز نیایش و توجّه و خضوع و اظهار بندگى و كوچكى و نیاز، در آستان آن خالق بزرگوار؟
از یك انسان بهره‏مند از همه گونه نعمت‏هاى آشكار و نهان خداوند، چه انتظارى است، جز تشكّر از صاحب نعمت، كه خداوند است؟
ما عاقلیم و با وجدان، حقّ شناسیم و سپاسگزار، بنده‏ایم و نیازمند، و اگر در پیشگاه آفریدگارمان، سر بر خاك مى‏نهیم و «عبادت» مى‏كنیم و «نماز» مى‏خوانیم و «نیاز» مى‏طلبیم و «راز» مى‏گوییم، براى اینست كه، «خدایى او» و «بندگى خود» را آشكار و ابراز كنیم.
اگر عبادت نكنیم، از هدف اصلى خلقت دور شده‏ایم. چرا كه كمالِ آفرینش ما، پرستش خداوند است كه مى‏فرماید:
«و ما خلقت الجنّ والانس الاّ لیعبدون»(1)
من جنّ و آدمى را نیافریدم مگر براى آنكه مرا بندگى كنند.
و در آیه دیگرى فرموده است:
«و أنِ اعبُدونى، هذا صراط مستقیم»(2)
مرا عبادت كنید، راه راست همین است.
پس اگر بندگى خدا نكنیم و مطیع فرمانش نباشیم و از آئین آسمانى و جاوید او پیروى نكنیم، هم ناسپاسى كرده‏ایم، هم از رحمت او دور مى‏شویم و هم غفلت خود را از هدف زندگى و شناختن صاحب نعمت، نشان داده‏ایم.
آنكه خدا را بندگى نكند، به بند شیطان و دام ابلیس‏ها و طاغوت‏ها و قدرت‏هاى ضدّ خدایى مى‏افتد.
بندگى خدا، انسان را چنان عزیز مى‏كند كه از بردگى قدرت‏هاى جبّار، رها مى‏سازد.

1) سوره ذاریات، آیه 56 .
2) سوره یس، آیه 61 .
[صفحه ]» صفحه بعد


فهرست
«بندگى»، هدف خلقت چرا و چگونه «نماز» بخوانیم؟ آمادگى براى نماز قبولى نماز نماز، در آیات و روایات همراه با نماز مقدّمات نمازاذان، شعار مكتب نیّت چگونه مخلص شویم؟ اللَّه اكبر ...سوره حمد اى خداى رحیمحضور قلب، روح نمازنماز اولیاء خداپایان نمازتعقیباتِ نمازنماز جمعه و جماعت سخن آخر ...