ساير بخش ها کتابخانه جدید پرسش و پاسخ مسابقات کتابخانه درس هايي از قرآن تفسير نور
کتابخانه
آشنایی با اسلام برای نوجوانان »
درس اول: دین چیست؟
دین به معنای فکر و عقیده و راه و روش است؛ خواه راه حق باشد یا راه باطل. قرآن به بت‌پرستان می‌گوید: [لَكُمْ دینُكُمْ وَ لِیَ دین‏] (1)، برای شما دینتان و برای من دینم.
بنابراین هر كس، راه و روش و آداب و رسوم او، دین اوست. آنچه مهم است، این است كه به سراغ راه حق و دین حق برویم.
نشانه‌های دین حق:
1- دین حق، دینی است كه با عقل سازگار باشد.
 بت‌پرستان مجسمه‌هایی را از سنگ و چوب می‌تراشیدند و در برابر آن عبادت می‌كردند. قرآن می‌فرماید: این كار شما بر خلاف عقل است. [قالَ أَتَعْبُدُونَ ما تَنْحِتُون‏] (2) آیا چیزی را می‌پرستید كه خود ساخته‌اید؟
ممكن است كه این راه كج و انحرافی را نیاكان ما نیز رفته باشند، ولی ما نباید آن راه را برویم.
چنانکه بت‌پرستان در توجیه كار خود می‌گفتند: [إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلی‏‏ أُمَّةٍ] (3)  یعنی ما نیاكان خود را در راه بت‌پرستی دیده‌ایم.
2- دین حق آن است که از طرف آفریدگار باشد نه دیگران.
به این مثال توجه كنید: هر دستگاه و وسیله‌ی مهمی كه تولید و به بازار وارد می‌شود، معمولاً یك دفترچه‌ی راهنما دارد كه روش استفاده از آن محصول را بیان كرده ‌است.
انسان هم كه آفریده خداست، دفترچه‌ی راهنمایی دارد كه خداوند آن را به صورت كتاب آسمانی فرستاده است. همان‌گونه كه دفترچه‌ی راهنمای محصولات را کسی می‌نویسد كه آن محصول را طراحی کرده و ساخته است، برنامه‌ی زندگی ما را هم باید خدایی بدهد كه ما را آفریده و از نیازهای ما آگاه است و توانایی رفع مشكلات ما را دارد.
3- دین حق آن است كه در مورد تمام نیازهای انسان برنامه داشته باشد؛ نسبت به جسم و روح، دنیا و آخرت، فرد و جامعه.
4- دین حق دینی است كه عمل به آن سبب رشد و برتری انسان باشد و گذشت زمان آن را كهنه نكند و دستوراتش همیشه تازه و جذّاب باشد.
دستورات دینی نظیر بندگی خدا، اطاعت از افراد پاک، توجه به حق مردم، تغذیه سالم، نظافت، تحصیل و کار، احترام به دیگران و کمک به مستمندان که هیچ یک از این دستورات برای زمان ومکان مخصوصی نیست، بلکه همیشه و در هر زمان و مکان زنده است.
کلام همیشه زنده امام حسین (علیه السلام) که فرمود: «هیهات منّا الذلة»، هرگز زیر بار ذلّت نمی‌روم، گرچه خود و فرزندانم شهید شویم. این شعار در همه مكان‌ها و زمان‌ها  و برای همه انسان‌ها زیبایی دارد و کهنه نمی‌شود.
آری، تشكر از خدا كه در نماز است،
چشیدن گرسنگی و یاد گرسنگان كه در روزه است،
دفاع از مال و جان و دین كه در جهاد است،
كمك به محرومان كه در خمس و زكات است،
دعوت مردم به نیكی‌ها و تلاش برای نجات دیگران از آلودگی‌ها و زشتی‌ها كه در امر به معروف و نهی از منكر است،
سفارش به نظافت كه در وضو و غسل و گرفتن ناخن و آراستن سر و صورت است،
سفارش به رعایت ادب و سلام كردن و بدون دعوت جایی نرفتن و احترام به پدر و مادر و بستگان و معلمان و وفای به عهد كه در برنامه‌های دینی است،
و هزاران برنامه دیگر دینی، هیچگاه كهنه نمی‌شود و همچون خورشید در آسمان دین می‌درخشد و به همه انرژی معنوی می‌دهد.
كسانی كه از برنامه‌های دینی استفاده نمی‌كنند و از دین استوار بهره نمی‌گیرند دو راه بیشتر ندارند:
1. یا به سلیقه وفکر خود عمل می‌كنند كه دیر یا زود پشیمان می-شوند.
2. یا به قوانین بشری تكیه می‌كنند كه برخاسته از فكر انسان‌هایی محدود یا کسانی است که تحت نفوذ هوسها یا ستمگران هستند.
امروزه مهمترین محلّ رسیدگی به حقوق بشر، سازمان ملل است؛ ولی برخی كشورها مثل آمریكا برای خود حق وتو گذاشته‌اند، یعنی اگر تمام نمایندگان كشورهای دنیا تصمیمی بگیرند، آنها می‌توانند یك طرفه آن را لغو كنند. این سیمای حقوق بشر در زمان ماست.
اما در قرآن می‌خوانیم: «قانون، حق خداست و حتی پیامبر حق ندارد كلمه‌ای از سوی خود به آن نسبت دهد، و اگر چنین كند، خداوند رگ حیات او را قطع می‌كند.» [وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَیْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِیلِ لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْیَمِینِ ثُمَّ‏َّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِین] (4)
آری، همان‌گونه كه بیمار برای كسب سلامتی، خود را تسلیم دستورات پزشك می‌كند، و همان‌گونه كه ما اتومبیل را برای تعمیر در اختیار مكانیك قرار می‌دهیم، برای رسیدن به خوشبختی، باید خود را در اختیار دستورات خدا قرار دهیم.
خداوندی که هزاران هزار برابر از پزشك و مكانیك آگاه‌تر و هم به انسان مهربان‌تر است، تنها او می‌داند انسان چه موجودی است و چه دستوری به نفع اوست، كه آن را واجب یا مستحب كرده است؛ و چه امری به ضرر اوست، كه آن را حرام یا مكروه كرده است.
خداوند علاوه بر ارسال کتاب راهنما، دست بشر را در دست پیامبران و امامان معصوم و عالمان عادل گذاشته است.
قرآن كریم دینی را كامل می‌داند كه علاوه بر دستورات خوب، رهبری جامعه را به فردی بسپارد كه تمام كمالات را داشته باشد. در سوره مائده آیه سوم می‌خوانیم: [الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دینَكُم]، امروز دین شما را كامل كردم. و آن روز، همان روزی بود كه پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله) در بازگشت از آخرین سفر حج، در سرزمین غدیر خم، به فرمان پروردگارش دست امام علی (علیه السلام) را بلند كرده و به مردم اعلام فرمود: «مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِیٌّ مَوْلَاهُ» (5)، هر كس كه من مولا و سرپرست او هستم، علی مولا و سرپرست اوست.

1. سوره کافرون، آیه 6.
2 . سوره صافّات، آیه 95.
3. سوره زخرف، آیه 23.
4. سوره حاقّه، آیات 44 – 46
5. اصول کافی، جلد 1، صفحه 420.
[صفحه ]» صفحه بعد


فهرست
درس اول: دین چیست؟درس دوم: خداشناسی از راه نعمت هادرس سوم: قدرت و حكمت خداونددرس چهارم: رابطه با خدادرس پنجم: نماز، تشكر از خدادرس ششم : چگونه نماز بخوانیم؟درس هفتم : عدل الهیدرس هشتم: عدالت اجتماعیدرس نهم: راهنمایان بشردرس دهم: آشنایی با اخلاق پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)درس یازدهم: دوست داشتن پیامبر و اهل بیت (علیهم السلام)درس دوازدهم: آشنایی با اهل بیت پیامبر (علیهم السلام)درس سیزدهم: امام حسن و امام حسین (علیهما السلام)درس چهاردهم: رحمت گسترده (آشنایی با امام زمان(علیه السلام))درس پانزدهم: جهان آخرتدرس شانزدهم: كیفر و پاداشدرس هفدهم: پای سخن خالق (سوره حمد)درس هجدهم: پای سخن خالق (آشنایی با سوره والعصر) درس نوزدهم: پای سخن خالق (آشنایی با سه نعمت) درس بیستم: پای سخن خالق (از سختی‌ها نترسیم) درس بیست ویکم: آشنایی با اخلاق اسلامی (دروغ)درس بیست و دوم : آشنایی با اخلاق اسلامی (زبان)درس بیست و سوم: آشنایی با اخلاق اسلامی (سلام كردن)درس بیست و چهارم: آشنایی با اخلاق اسلامی (حجاب)درس بیست و پنجم: آشنایی با اخلاق اسلامی (چند دستور و تذکر بهداشتی)درس بیست و ششم: آشنایی با اخلاق اسلامی (چند دستور و تذکر بهداشتی)درس بیست و هفتم: آشنایی با اخلاق اسلامی (ادب)درس بیست و هشتم : اوقات فراغتدرس بیست و نهم : وضودرس سی ام : نماز